آقا جون معرکه بود

0 views
0%

توی سن 80 سالگی عمرش رو داد به شما دور از حالا خیلی دوستش داشتم اصلا شاید نشه باور كرد یه پیرمرد 80 ساله چه طوری میتونه با یه جوون 20 ساله رابطه با این صمیمیت ایجاد كنه همیشه بامن شوخی میكرد خیلی هم اهل دل بود یه چیزی تو مایه های مسیو ژیونورمان بزرگ به رمان بینوایان اثر ویكتور هوگو مراجعه كنید هر وقت تنها می شدیم منو صدا میكرد و می گفت این دوست دختر های تو بالاخره ننه ای ننه بزرگی چیزی ندارند من با خنده و اخم ساختگی جواب میدادم بازم شروع كردین آقاجون من كه صد بار گفتم من اصلا دوست دختر ندارم و از او دور میشدم او با همون خنده همیشگی دوباره داد میزد عمه تپل مپل هم داشته باشند قبوله ها و دوتایی میزدیم زیر خنده همیشه میگفت خاصیت نوه اینه كه دشمن دشمن آدمه برای همین آدم دوستش داره بین نوه هاش منو بیشتر از همه دوست داشت برای همین هم وقتی مرد فقط من بالای سرش بودم دلم خیلی گرفت دل دنیا گرفت یه بعدازظهر جمعه پاییزی از پنجره بیمارستان بیرون رو نگاه كردم باد پاییزی گرد و خاك و برگها رو به آسمون بلند میكرد تا لحظه آخر كاملا به هوش بود و طبق معمول باهام شوخی میكرد میگفت بیمارستان چیز مزخرفیه فقط حسنش اینه كه این پرستارهای ترگل ورگل میان و آدمو دست مالی میكنن آخ اگه 30 سال جوونتر بودم بهشون میگفتم و من همزمان با گریه میخندیدم و جواب میدادم آقا جون تورو خدا حرف نزنین براتون خوب نیست و اون كه هیچوقت كم نمی اورد میگفت كی میگه خوب نیست این دكتر ها كه دكترن چیزی نمیفهمن تو یه علف بچه هم كه هنوز دكتر نشدی راستی اگه من امشب مردم لازم نیست به عمه هات خبر بدی بی خودی میان اینجا شلوغش میكنن به بابات زنگ میزنی بعد هم میری توی خونه من تو كمد بغل تختم یه هدیه برات گذاشتم برش میداری كلید كمدم هم همینجاست الان كلید رو بردار و من با بغض و گریه كلید رو برداشتم مراسم ختم خیلی آبرومندانه برگذار شد سالن مسجد الجواد چندین بار پر و خالی شد بعد از اینكه شب هفت از رستوران برگشتیم خونه پدر بزرگ تنها كسی كه هنوز گریه میكرد من بودم البته فقط بچه ها و نوه ها عروسها و داماد ها اومده بودند بقیه بعد از شام رفتند خونه خودشون یكی از عمه هام عروسی داشت كه ایتالیایی بود حدودا سی و سه چهار ساله و شكل ماه به اسم اسپروزا دو سال پیش زن پسر عمه من شده بود ولی با هم سازش نداشتن برای همین هم میخواست برگرده مملكتش ولی پسر عمه نامرد من رضایت نمیداد تازه پاسپورت ایتالیایی اونو هم قایم كرده بود كه یه وقت جیم نزنه برای همین همیشه دلم به حالش می سوخت دیدن بدن بلوری و آرایش حساب شده اون همیشه باعث میشد كه با حسرت به پسر عمه ام نگاه كنم ولی اونشب اصلا حوصله دید زدن اونو هم نداشتم خسته بودم و خواب آلود بزرگتر ها خیلی زود رفته بودند سر تقسیم میراث كه كم هم نبود صداهاشون مثل ناقوس تو گوشم زنگ میزد آقا جون صد بار خواستند زمینهای ورامین رو به نام من كنن ببین آبجی اینكه آقاجون می خواستن چیكار كنن مهم نیست اگه تا حالا اینكار رو نكرده اند مطمئن باش كه بعد هم نمی كردن به نظر من بهتره ببینیم وصیت نامه ای وجود داره یا نه آقا جون همیشه چیزهای مهمشون رو توی كمد بغل تخت میگذاشتن كی میدونه كلیدش كجاست با شنیدن این جمله یادم افتاد كه كلید كمد پیش منه ترجیح دادم صدام در نیاد قرار شد فردا عصر در حضور همه خواهر و برادر ها كلید ساز بیاد و در كمد رو باز كنه اونشب به خوبی و خوشی همه رفتند خونه خودشون صبح زود به جای مدرسه یه ضرب رفتم در خونه آقا جون كه یه خونه قدیمی توی محله آب منگل بود با احتیاط درب كمد رو باز كردم یه خروار كاغذ و سند ولی از هدیه بسته بندی شده خبری نبود حدث زدم هدیه من باید بین همین كاغذ ها باشه ولی بازدید اینهمه كاغذ قطعا تا ظهر طول میكشید و من هم دلم نمیخواست بیشتر از یك زنگ غیبت كنم ناسلامتی سال چهارم دبیرستان بودم كاغذ ها رو با هم از توی كمد بیرون آوردم و برگردوندم زیر همه پاكت ها و سند ها یه پاكت سفید ترو تمیز و نو بود كه با توجه به كهنه و زرد بودن بقیه پاكت ها توی چشم میخورد برش داشتم و اونو برگردوندم خط زیبای آقاجون بود این پاكت مربوط به فرشاد است با دیدن خط آقاجون باز گریه ام گرفت بقیه پاكت ها رو توی كمد گذاشتم میدونستم هر كدوم از عمه و عموهام چقدر دلشون می خواست الان جای من باشن ولی من با امانت داری در كمد رو بستم و به طرف مدرسه رفتم سر راه هم كلید رو از پنجره تاكسی توی خیابون انداختم سر كلاس همه اش حواسم به پاكت بود پاكت از نوع پاكتهای پستی برای ارسال مدارك بود از اونها كه دولایه اند و با مشمع حباب دار كاملا محفوظ شده اند بدون باز كردنش نمیشد فهمید توش چیه بالاخره زنگ آخر سر كلاس مكانیك پاكت رو باز كردم و از دیدن چیزی كه داخلش بود تعجب كردم داشتم شاخ در می اوردم دوزاریم هنوز نیافتاده بود روی تخته یه معادله عجیب و غریب بود كه معلم ادعا می كرد معادله كلی حركت پرتابیه به نظر من كار آقاجون عجیب تر بود خیلی عجیب تر گذرنامه اسپروزا یاد روزی افتادم كه با آقاجون راجع به اون صحبت میكردیم یه مهمونی خونوادگی بود و من طبق معمول داشتم سر و سینه اسپروزا رو دید می زدم آقاجون كه نگاه منو غافلگیر كرده بود در گوشم میگفت خاك بر سر بی شعور كیوان پسر عمه ام كنن این كفتر سفید رو ورداشته آورده تو این مملكت جنگ و جدال آخه احمق جای این هلو تو همون ایتالیاست تذكره اش رو بده دستش بره دیگه حالا فرشاد جون من بگو ببینم با این اسبوزا آقاجون اینجوری تلفظ میكرد كاری هم كردی یا نه بی عرضه و من باز هم میخندیدم و از خجالت سرخ می شدم شكی نبود كه آقاجون توطئه آزادی این كبوتر رو توسط من چیده بود حالا از كجا پاسپورت اسپروزا رو گیر آورده بود چیزی بود كه من سر در نمی آوردم تصمیم گرفتم بعد از چهلم از این موقعیت استفاده كنم عصر همانروز در منزل آقاجون و در مراسم قرائت وصیت نامه اسپروزا رو دیدم یه تونیك تریكوی مشكی چسبون پوشیده بود چون گوش دادن به متن وصیت نامه براش جالب نبود به حیاط اومده بود و داشت گلدونها رو با آب پاش حلبی آقاجون آب میداد رفتم و لب حوض نشستم و بهش خیره شدم برگشت و لبخندی زد و دوباره به كارش مشغول شد خسته نباشید مرسی آقا فرشاد میشه بپرسم اسم شما معنیش چیه به فارسی میشه آرزو امید اسم قشنگیه مرسی ولی برای شماها سخته مگه نه نه زیاد شما دلتون نمی خواد برگردین ایتالیا به طور ناگهانی برگشت و با تعجب نگاهم كرد با پر رویی به دید زدن ساقهای خوش تراش و سفیدش ادامه دادم یعنی تو نمی دونی چی رو اینكه میخوام بر گردم یا نه خوب من شنیدم شما میخواهید برگردین ولی نمیتونین درسته راستش آره البته داره كارم درست میشه خدا نمیذاره هیچ پرنده ای تو قفس بمونه انگار یه سطل آب یخ رو سرم خالی كردن اگه كارش درست میشد كه دیگه نیازی به پاسپورتش نداشت آب دهنم رو قورت دادم و پرسیدم چه جوری چرا میخوای بدونی آخه من همیشه دلم براتون میسوزه اوه مرسی نمیخواین بگین اگه به كسی نگی بهت میگم قول میدم از طریق آمباسادوره سفیر یا سفارت اقدام كردم دو ماه دیگه پاسپورتم میاد وحشتناك بود باید زودتر یه غلطی میكردم اگه دست روی دست میگذاشتم مرغ از قفس میپرید با لبخندی زوركی گفتم چه خوب ولی دیر نیست چاره ای نیست اگه میتونستید همین امشب برید چیكار میكردید خوب همین امشب میرفتم خوب میتونید تكون نمیخورد هنوز پشتش به من بود وقتی برگشت رنگش مثل گچ شده بود با ناباوری نگاهم كرد لبهاش لرزید د د دست توئه با به هم زدن پلكهام جواب مثبت دادم كجاست خونه حس كردم از من دلخور شده فكر كرده بود من ازش باج میخوام كه میخواستم برگشت و با بی تفاوتی گفت به هرحال مهم نیست من دوماه دیگه میرم بهش نیازی ندارم به توهم همینطور من فكر میكردم پیش آقا جونه بود تا دیروز هم تو كمد آقا جون بود بهم میدی آره شرطش چیه هیچی هیچی قیافه اش از هم باز شد اومد و روبه روم ایستاد دستهاش رو روی شونه هام گذاشت و پرسید كی میدی به من امشب یا فردا میخواستم براتون پستش كنم بعد گفتم شاید برسه به دست كیوان آ ره آره پستش نكن میام ازت میگیرم با ختم جلسه بزرگترها و ورود بعضی از اونها به حیاط جلسه دو نفره ما هم به هم خورد از وقتی به خونه برگشتم به خودم لعنت میفرستادم قول داده بودم كه بدون هیچ شرطی پاسپورت رو به اون بدم صبح زود مشغول صبحانه بودم كه پدر از اتاقش صدام كرد فرشاد تلفن گوشی هال رو برداشتم ولی صدای گذاشتن گوشی اتاق پدر رو نشنیدم از سفارت ایتالیا بود لعنتی پدر داشت گوش میداد قرار شد پاسپورت رو خودم ببرم سفارت وقتی قطع كردم پدر جلوم ایستاده بود و بهم لبخند میزد آفرین پسرم سفارت كه میدونی كجاست توی خیابون فرمانیه بله پدر میدونم لباس مرتب بپوش كت شلوار و كراوات ریش هات رو بزن مثل یه آقا رفتار كن چشم پدر با خوشحالی لباس پوشیدم وقتی میخواستم بیرون برم پدر داد زد كلید ماشین به جا لباسی آویزونه ورش دار پدر داشت سنگ تموم میذاشت ماشین رو بیرون بردم وقتی در حیاط رو می بستم پدر توی حیاط بود فهمیدم همه فامیل از جمله پدرم نسبت به زورگویی كیوان به زنش تنفر دارند من می بندم اختیار دارین پدر از كجا اوردیش آقاجون بهت داد بعله ازش پول نگیری ها چشم خداحافظ خدا به همرات پسرم ورود به سفارت با كاپریس كلاسیك پدر كلی افه داشت دلم میخواست همه دوستهام منو در اون حالت ببینند ولی نمیشد جلو عمارت كلاه فرنگی فیروز میرزا سفیر به همراه اسپروزا ایستاده بودند سفیر با من دست داد به خودم میبالیدم وقتی پاسپورت رو از جیب داخلی كتم در می اوردم اسپروزا جوری نگاه میكرد انگار به شیشه عمرش داره نگاه میكنه پاسپورت رو جلوم نگه داشتم اسپروزا بجای اونكه پاسپورت رو بگیره صورتش رو به شونه سفیر چسبوند و زد زیر گریه سفیر پاسپورت رو از من گرفت و به فارسی از من تشكر كرد دیگر آنجا كاری نداشتم برگشتم كه سوار ماشین بشم اسپروزا خودش رو به من رسوند و گفت فرشاد صبر كن چشم كجا میری مدرسه میشه نری آره رفت داخل كلاه فرنگی و دوباره برگشت اینبار با مانتو و روسری بدون هیچ حرفی سوار ماشین شد و من هم پشت فرمون نشستم كجا بریم محمودیه كوچه خرداد پلاك 7 اینجا كه میگی كجاست خونه دوستم من دارم میرم بلیطم برای تركیه رزرو شده امروز ساعت 1 بعدازظهر وقتی كیوان بیاد خونه میبینه من نیستم مگه بهش نگفتی نه فقط پدر و مادرت خبر دارن از كجا دیشب به مادرت زنگ زدم و بهش گفتم پس چرا الان نمیریم فرودگاه ب رای اینكه وسایل من خونه دوستمه آهان اوكی جلوی منزل دوستش نگه داشتم فرشاد بله میخوای با من سكس داشته باشی زبونم بند اومد داشتم سكته میكردم اینقدر بی مقدمه زودباش ممكنه نظرم عوض بشه ها ولی دیرتون میشه جوابم خیلی ابلهانه بود در كیفش رو باز كرد كلید خونه رو بیرون آورد و جلوی درب گفت در ماشین رو قفل كن و بیا تو وگرنه واقعا دیرم میشه به سرعت برق به داخل خونه دویدم خونه نبود كاخ بود بعدها فهمیدم وسایل اسپروزا قبل از ما توی فرودگاه بوده و این فقط بهانه ای بوده برای تشكر نوشته

Date: August 11, 2019

Leave a Reply

Your email address will not be published.